|
Gedicht over echtscheiding van Willem Wilmink |
|
|
|
Gedicht over echtscheiding van Willem Wilmink
Dat ik van mijn vader hou, dat doet moeder soms verdriet En dat ik van mijn moeder hou dat weet mijn vader niet. Zo draag ik mijn geheimen mee en loop van hier naar daar. Nog altijd hou ik van die twee, die hielden van elkaar.
Dat fotoalbum van toen ze trouwden, ze kijken elkaar zo vriendelijk aan. Nog niets van de ruzies die komen zouden, nog niets van de dag dat hij weg zou gaan.
Dat was zo rot in het begin, dat heeft geen kind verdiend. Nu heef mijn vader een vriendin en moeder heeft een vriend en alles went wel op den duur, dan doet het minder zeer. Maar soms in een verloren uur, pak ik dat album weer.
Dat fotoalbum van toen ze trouwden, ze kijken elkaar zo vriendelijk aan. Nog niets van de ruzies die komen zouden, nog niets van de dag dat hij weg zou gaan.
Willem Wilmink
Uit: Een bloemlezing uit het werk van Willem Wilmink, uitgeverij Bert Bakker 1996, Amsterdam.
|
door André Rouvoet in een speech. Het haalde vele media. 
